ภาค ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 270 / 425

ประโยค- พระศิลปะถูกจูงใจแปล ภาค ๑ หน้าที่ 157 แม้วาความที่ภิกษุหลายมีอยู่ จะไปวิหาร; เพราะเหตุนัน แม้บ่งนั้น ก็คิดว่า "ที่พึงอย่างอืน ของเราไม่มี" จึงไปวิหาร นอนอยู่ในที่สาธารแห่งหนึ่ง แม้มือ พระราชา

ในเรื่องนี้พูดถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับภิกษุผู้เดินทางไปวิหารและความคิดที่ทำให้เขาเดินทางไปยังสถานที่ที่ไม่มีสันติสุข และมีกล่าวถึงทั้งการพบเจอและความรู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับหญิงที่ต้องการบูชา ในขณะเดียวก

ประโยค - พระเครื่องทัศนูปภาค ภาค ๑ - หน้าที่ 158 เราไม่ทราบว่า 'อันตรายจักมีแก่ราษฎรมิติ หรือแก่พระเหสี แก่เรา หรือแก่ใคร ? ’ Becauseเหตุนี้ เราจึงให้ญาติมา.' [พระหงษ์ไม่ให้พระราชาชู่อยู่] ปฏิโรธ. ขั

บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระราชาและผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น และอธิบายเกี่ยวกับพระเวททั้งสาม โดยเน้นให้องค์ราชาทราบถึงการบูชายัญที่จะช่วยปลดปล่อยจากอันตรายนั้น นอกจากนี้ ยังมีการ

ประโยค๒ - พระพุทธปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 159 ปุโรหิตนี้ เมือจะให้จับปากชาตินิดหน่อย ๆ ให้ได้ชิด ละ ๑๐๐ อย่างนี้ คือ ช้าง ๑๐๐ ม้า ๑๐๐ โคอูสะ ๑๐๐ เม็ด แพะ ๑๐๐ และ ๑๐๐ ไก่ ๑๐๐ สุกร ๑๐๐ เด็กชาย ๑๐๐ เด

ในบทนี้มีการกล่าวถึงการจับสัตว์ต่างๆ เช่น ช้าง ม้า โค และอื่นๆ เพื่อประโยชน์ส่วนรวม และการที่พระราชาทรงเห็นว่าสัตว์เหล่านี้คือทรัพย์สมบัติและควรคุ้มครองร่วมกัน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงสัตว์ที่ถูกเชื่อม

ประโยค- พระอิมปทุติฉัตรแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 160 ร้องเสียงดังแล้ว; เสียงนั้น ได้เป็นวรกะแว่าเสียงถล่มแห่งมหาปุรี ครั้นนั้น พระนางมัลลิกาเทวี ทรงสับเสียงนั้นแล้ว สลดไปสู่ราชน ทูลถามว่า "บังแต่มาหาราช เพ

ในหน้าที่ 160 ของพระอิมปทุติฉัตร มีการสนทนาระหว่างพระนางมัลลิกาเทวีและราชาเกี่ยวกับเสียงที่ได้ยินซึ่งเกี่ยวข้องกับอันตรายและชีวิตของสัตว์ต่างๆ พระนางมัลลิกากล่าวถึงการเสื่อมศักดิ์ศรีของราชาและตั้งคำถา

ประโยค- พระธัมมปทุตฺตะฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 161 ไม่ขัดข้องในภาคทั้งหลายมีอุ้มคือเป็นต้น ประทับอยู่ในพระวิหารใกล้เคียง พระองค์ทูลถามพระศาสดานั้นแล้ว จงทรงกระทำตามพระโอวาทของพระองค์เกิด. ครั้งนั้นแหละ

เนื้อหานี้เริ่มต้นด้วยความกลัวและความเครียดของพระราชาเมื่อเขาได้รับการเผชิญหน้ากับพระศาสดาและการถวายบูชาที่เกี่ยวข้องกับการเสียสละชีวิตของสัตว์ พระศาสดายังได้สำรวจความคิดเห็นของพระราชาเกี่ยวกับการกระท

ประโยค- พระบรมโปเติฐภูมิแปล ภาค ๑- หน้าที่ 162 นั่น พระศาสดา ตรัสกับพระราชานั้นว่า "พระองค์อย่างทรงหวาด-หวั่นเลย มหาพิษ, อันตรายไม่มีแก่วิพระองค์, สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีกรรมมา เมื่อกระทำกุศลของตน ๆ ให้แ

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ตรัสกับพระราชาว่า ไม่จำเป็นต้องหวาดหวั่น โดยชี้ให้เห็นว่าสัตว์ทั้งหลายสามารถทำดีได้หากมีกรรมที่ดี ในขณะเดียวกันได้มีการพูดคุยระหว่างเศรษฐีในกรุงเทพฯ เกี่ยวกับการใช้ทรัพย์ที่มีอ

ประโยค – พระธัมมปฏิญาณ ภาค ๑ – หน้า 163 อีกคนหนึ่ง กล่าวอย่างนี้ว่า "พวกเราจับรีโภคภัณฑ์ข้าวสาร แห่งข้าวสารกลิ่นหอมที่เก็บไว้ ๑ ปี ด้วยรสเลิศต่าง ๆ เที่ยวไป." อีกคนหนึ่ง กล่าวอย่างนี้ว่า "พวกเราจำให้

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาของผู้คนที่วิพากษ์วิจารณ์การกระทำต่าง ๆ ของเศรษฐีบูร ที่ใช้ทรัพย์สินเพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ และผลกรรมที่ตามมาจากการกระทำเหล่านั้น ปัญหาทางศีลธรรมและสังคมถูกชี้ให้เห็

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 164 พระศาสดา เมื่อจะทรงแสดงคาถาที่สัตว์วนรนั่น กล่าวไม่เต็ม ทำให้เต็ม จึงตรัสอย่างนี้ว่า :- "เรา ทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโศกะทั้งหลาย มีอยู่ ไม่ได้อวยทาน ไม่ไ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนเกี่ยวกับการทำบุญ และกรรมที่มนุษย์ได้กระทำ โดยจะอธิบายว่าการมีชีวิตอยู่ซ้ำซ้อนคืออะไร และการทำบาปส่งผลต่อชีวิตอย่างไร การใช้เสียงแห่งคำสอนนี้เพื่อสร้างความเข้าใจในธรรมได้เป็น

ประโยค-พระธรรมปูชฌาย์พูดเท็จฉาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 165 ตนละคา เมื่อไม่อาจจะกล่าวได้ กล่าวตนละอธิษฐานเท่านั้น แล้วเข้า ไปสู่โลกภูมิขึ้นแล้วเอิก ด้วยประกาศะนี้เลย." ได้ยินว่า จำดินแต่ดาวแห่งเสียงนั้น

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงการที่พระธรรมปูชฌาย์พูดถึงการทำดีและผลของมันในโลกภูมิ โดยเน้นที่ความสำคัญของการทรงสัตย์และการนำจิตใจไปเพื่อการทำดี แม้จะมีทุกข์มากมาย ก็ยังคงต้องรักษาความดี ความศรัทธา และการกระทำท

ประโยค - พระธรรมปิฏกฤๅบติพจน์ ภาค ๑ - หน้าที่ 167 แล้วแล้ว พบคนเดินสวนทางมา ถามว่า "บ้านข้างหน้าไกลเท่าไร ?" เมื่อเขาบอกว่า "โยชน์หนึ่ง," ไปได้อีกหน่อย ก็ถามคนแม่ อีก, ก็ถามแมคนั้นนั่นบอกว่า "โยชน์หน

บทนี้กล่าวถึงการเดินทางที่ผู้เดินถามถึงระยะทางและได้คำตอบเป็น 'โยชน์หนึ่ง' หลักการเกี่ยวกับการรู้แจ้งถึงประโยชน์ในโลกนี้และในโลกหน้า ผู้ที่ไม่รู้แจ้งมักไม่สามารถทำที่สุดแห่งสงสารได้ พร้อมทั้งสรุปว่า ส

ประโยค - พระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 168 ปล่อยสัตว์เหล่านั้น จากเครื่องจองจำแล้ว บรรดามนุษย์และสัตว์เหล่านั้น หญิงและชายทั้งหลาย พ้นจากเครื่องผูก สานศรีษะแล้ว ไปสู่เรือนของตน กล่าวสรรเสริญพร

บทความนี้พูดถึงการปล่อยสัตว์จากการจองจำและการสรรเสริญพระนางมัลลิกา โดยพระนางที่ได้ช่วยชีวิตสัตว์และมนุษย์ หลักฐานเล่าว่าภิกษุสนทนาเรื่องความฉลาดของพระนางในการให้ชีวิต ด้วยความทรงปัญญาที่สามารถทำให้สัต

ประโยค- พระอิฐมปัฏฐุบัติออกแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 169 กุมารนี้ เมือพระบิดาสวรรคดแล้ว ได้รับราชสมบัติ (สมพระ ประสงค์) ทรงคิดเห็น "เราได้รับราชสมบัติด้วยอานิสงส์ของเทวา เราจักทำพีแก่เทวดานั้น" จึงสอดึกเ

ในบทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบิดา ที่พระกุมารได้รับราชสมบัติและการตัดสินใจทำพิธีถวายแด่เทวดา พร้อมกับการวิเคราะห์การทำงานในอำนาจของพระราชา และบทบาทของเทวดาในผลกระทบของสิ่งใหม

ประโยค - พระธีมปทุม์ฉิกรายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 171 [เทวทูปาชะนงมัลลิกา] พระเทววันนัมถวายบังควรมพระราชา (ผู้สัม) ของตนเท่านั้น แม้ประทับนั่ง ณ ที่สุดแห่งพระราชาหล่านั้น พระราชาก็ล้วต่อพระ- เทวนี้ว่า "

บทนี้กล่าวถึงบทสนทนาระหว่างพระราชาและพระเทว ซึ่งสะท้อนถึงหลักธรรมและสถานะทางสังคม พระราชามีความเชื่อว่าไม่ควรเปรียบเทียบหรือแย่งชิงอำนาจจากผู้ที่มีสถานะต่ำกว่า ในขณะเดียวกันพระเทวะก็แสดงความเคารพต่อสา

ประชโญค - พระจังปทัฬตอภกแปล ภาค ๑ หน้า 172 อย่างนั้น.." เทวดากล่าวพระเทวีเมื่อว่า "อย่างนั้นนะ พระเทวี ผู้อธิษฐาน อย่างนั้น พระเทวีผู้เจริญ" แล้วบูชาเหมือนอย่างนั้น พระเทวีมินตราสถ อยู่ ทั้งงพระกันสน

ในบทความนี้มีการสนทนาระหว่างพระราชาและพระเทวี เกี่ยวกับความทุกข์และกรรมที่เกิดจากการกระทำในอดีต โดยพระเทวีได้พูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหญิงมั่นในอดีต และความทุกข์ที่เกิดจากการกระทำ กรรมที่เป็นผลสะท

ประโยค - พระอิฐบูดคำาฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 173 พระราชา. เมื่อเช่นนั้น เธอหัวเราะเพราะเหตุไร ? พระเทวี. ข้ามเต่มหาราช หมอฉันยินดีว่า "เราพ้นจากทุกข์ นั่นแล้ว" จึงหัวเราะ เทวดากล่าวะพระเทวีนี้กวว่า "

ในบทสนทนา พระราชาถามพระเทวีเกี่ยวกับเหตุที่เธอหัวเราะ พระเทวีตอบว่าพ้นจากทุกข์แล้ว พระราชาแสดงความสงสัยเกี่ยวกับกรรมที่นำไปสู่นรก และสะท้อนความรู้สึกเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นจากผลกรรม นอกจากนี้ ยังมีกา

ประโยค - พระสัมมาทัศนียภาพ ภาค 3 - หน้าที่ 174 พระคาถานี้ว่า :- "ถ้าสัตว์ทั้งหลายรู้ซึ้งอย่างนี้ว่า ชาติมวนนี้เป็นทุกข์ สัตว์ไม่พึงฆ่าสัตว์ เพราะว่า ผู้ฆ่าสัตว์เป็นปกติ ย่อมเศร้าโศก." เรื่องบูชาสัตว

ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกต้องแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 175 ๒. เรื่องสัทวิภาวิจารของพระมหากัสสปะ: [๔๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในกรงสวัสดี ทรงปรารถนาสัท- วิภาวิจารของพระมหากัสสปะ ตรัสพระ

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการสัทวิภาวิจารจากพระมหากัสสปะที่เกิดขึ้นในกรงสวัสดี ซึ่งพระศาสดาทรงแสดงธรรมเทศนาผ่านการวางตัวในสังคมและการปฏิบัติที่ถูกต้องเกี่ยวกับพระอธิษฐาน และการปฏิบัติตามอย่างถูกต้องเพื่อ

ประโยค - พระธัมมปฏิญาณ ภาค ๑ - หน้าที่ ๑ 76 [กรรมตามทัน] ในเวลากิน ภิกขุนอกนี้ตื่นขึ้น เห็นไอพลังออกอยู่ จึงคิดว่า "น้ำก็กันน้ำกันนี้จึงตั้งใจไว้ในฅำ" รีบไปหาพระเณร แล้วเรียกว่า "นักกระผมตั้งไว้ในฅำ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเกิดผลกรรมที่เกี่ยวข้องกับภิกขุหนุ่มที่พยายามอ้างว่าเขาทำบางสิ่งไว้แล้ว ขณะที่พระเณรพยายามเข้าใจสถานการณ์ เรื่องนี้สะท้อนถึงการรับผิดชอบและการทำกรรมตามทัน หากต้องการเรียนรู้เพิ่

ประโยค๓ - พระถังมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 177 กิญจนั้น กล่าวว่า "ท่านทั้งหลาย จงดูกรมงคลพระเถระ, พระเถระ อาศัยเหตุสู้น้ำ จึงกล่าวว่าเราอย่างนี้" โกรธแล้ว ในวันรุ่งขึ้น ไม่เข้าไปเคารพท่านพระเถระ พระเถระ

ในบทนี้ พระเถระได้แสดงออกถึงความรู้สึกและประสบการณ์หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับกิญจู ท่านกล่าวถึงการไม่ผาสุกและการตอบสนองที่เกิดขึ้นในหมู่ลูกศิษย์และอุปัชฌาย์ รวมถึงการจัดเตรียมอาหารในช่วงเวลาที่มีป

ประโยค- พระธัมป์จำรูปถ่ายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 178 ได้ยินว่า วานนี้ เธอจะทำกรรมชื่อ นี้ กรรมนี้ ไม่สมควรแก่ บรรพชิตทั้งหลาย, บรรพชิตจะทำวิญญาณ (ขอ) แล้ว ย่อมไม่ สมควร." [ประทุมร่ายแก่ผู้มื่ตายไปเกิดไปเว

เรื่องราวเกี่ยวกับพระธัมป์ที่ถูกกล่าวหาว่ามีกิริยาไม่เหมาะสมและความโกรธที่เกิดขึ้นจากการกระทำของเขา รวมถึงการทำลายบรรทมตาของพระธัมป์จนส่งผลให้เขาตกอยู่ในสภาพไม่ดี การสนทนาเกี่ยวกับกรรมและบรรพชิตจึงถูก